We zijn in de donkerste tijd van het jaar.
We houden niet van duisternis.
Rondom ons zien we heel veel lichtjes verschijnen.
Duisternis moet verdreven worden.
Maar… één lichtje, één kaars is genoeg om in het duister de weg te vinden.
Eén kleine vlam is voldoende om een bos in lichterlaaie te zetten.
Week na week steken we in deze advent een kaars aan.
Een kaars die vertelt over ‘hoop’.
Hoop op een kleine twijg die een nieuwe lente aankondigt.
Hoop op een daad van solidariteit voor de mens in nood.
Hoop op een medemens die blijft geloven in vrede.
Hoop op een samenleving waar iedereen meetelt.
Vandaag steken we de eerste kaars aan.
Ze wil in ieder van ons die hoop aanwakkeren.