Op de fiets naar Lourdes – Deel 3
Van Angoulême tot Bergerac
’
s Morgens bezoek ik, na een flinke klim, het centrum van Angoulême, maar op deze maandagmorgen 11 juli, is de kathedraal Saint-Pierre nog niet open… Wel bewonder ik de mooie westgevel en daal dan de heuvel af waarop de stad is gebouwd, richting Bergerac, pal zuidwaarts.
Van de Charente gaat het naar het dal van de Dordogne over heuvelachtige wegen en met de landbouwers bezig met de graanoogst.
Hoe zal ik deze namiddag de hitte trotseren? Ik geeuw “tegen de sterren op”, snak naar een koele drink en wil niets liever dan me neervlijen in het gras; en dat doe ik ook bij een mooie kapel en een koel waterbekken aan een bron… maar ik moet verder en hijs me weer in het zadel. Daarbij denk ik aan hen die het nog moeilijker hebben dan mij, bijzonder aan de zieken voor wie ik deze bedevaart elke dag bid.
Na 115 km arriveer ik in Bergerac om 18 uur. Een lekkere ijscrême heb ik wel verdiend en ook een rustig bidmoment in de “Notre Dame”. Op mijn hotelkamer, na het avondeten, schrijf ik op een klein kartonnen kaartje de reisroute voor de volgende dag.
Van Bergerac tot Lourdes in twee dagen
Ik kies voor de richting Agen de minder drukke baan via Villeréal. Daar bezoek ik de Notre-Dame-kerk, van buiten een versterkt kasteel, maar binnenin een echte parel. Verder nu, want het wordt al warm!
Villeneuve-sur-Lot, na 66 km, is goed voor een stevig middagmaal. Het wordt af en toe lastig, want stevig bergop. Maar dan wacht een mooie afdaling van 10 km tot Agen, stad aan de Garonne.
Nu kies ik wél de grote baan RN21, en steek de Gers over, rivier die de naam geeft aan het departement dat ik in Astaffort binnenrijd. Daar klop ik aan bij het enige hotel dat open is… De dame die me vriendelijk ontvangt, moet me helaas melden: “au complet”. Ze geeft me wel het telefoonnummer van een hotel in Lectoure, 20 km verder. Dankzij haar lukt het me te reserveren in “Hôtel de Bastard”. Om 20.50 uur en met 139 km op de teller kom ik aan, moe maar gelukkig. Morgen, als het God belieft, haal ik Lourdes !
Ontbijten, buiten aan het zwembad van het hotel, en met zicht op de kathedraal in de ochtendzon, dat is toch heerlijk!
De “Cathédrale Saint-Gervais et Saint-Protais” van Lectoure is de moeite waard. Een beetje jammer is het lawaai – 08.30 uur- dat werklieden maken bij het plaatsen van een podium voor een concert op 14 juli in deze kerk. De stilte die past bij een gebed, vind ik wel in de imposante “Saint-Laurent” van Fleurance, stad die zich ook klaarmaakt voor “lequatorzejuillet”.
Ik volg de RN21, die de vallei van de Gers volgt. Sinds gisteren benut ik deze drukke baan, omdat er langs de volle witte lijn een redelijk brede strook is, waar je als fietser je veilig voelt, ook wanneer een vrachtwagen voorbij dendert.
Op deze laatste dag van mijn pelgrimstocht is de kathedraal van Auchnog een mooi geschenk. De indrukwekkende westgevel met 2 torens nodigt uit om binnen te treden en “Notre Dame” te eren. Ik bid opdat ik vandaag Lourdes, veilig en wel, mag bereiken.
Vooruit, want het is al bijna 12 uur en nog maar 37 km ver! Geen vlakke weg meer, maar af en toe een lange helling die op deze rechte baan, wel erg indrukwekkend opdoemt vanuit de verte.
Een eenvoudig wegrestaurant bij “Les Trouettes” zal me kracht moeten geven tot deze avond. Ongeveer één uur later ben ik weer op weg…Heet is het! Ik zie verbrande bomen bij een afgestookt akkerveld.
Het is af en toe stevig klimmen om Mirande en Miélan voorbij te rijden. Het bord, “Vous entrez dans les hautes Pyrénées”, geeft nieuwe impulsen… het is 17u07 en 80km heb ik afgelegd.
Rabastens-de-Bigorre leidt me langs een snelstromende beek en een kaarsrechte baan naar Tarbes. De RN21 leidt richting Lourdes, maar ik stoot weldra op het bord “Autoroute”: verboden voor de fietser! Het wordt “een gesukkel” om de goede weg te vinden… Uiteindelijk lukt het me, maar wel met een ferme omweg en een serieuze vertraging van anderhalf uur.
Het is nog licht wanneer ik om half tien Lourdes binnenrijd.
De eerste bekende personen van de Limburgse bedevaart die ik ontmoet zijn Gert en haar gezin uit Peer. Wij zijn blij verrast elkaar te zien… Weldra ben ik aan de deur van Hôtel National en word er verwelkomd door de bedevaarders uit Bilzen en Hoeselt.
Gezond en wel, veilig aangekomen. Dank U, Lieve Heer. Dank U, Moeder Maria om uw bescherming. Dank aan allen die me begeleid hebt met uw gebeden.
Er volgt nog een vierde deel: Bedevaarder in Lourdes
Ingezonden door Pastoor Tony Poorters