Wonen: onbetaalbaar ? Onaanvaardbaar!
Met deze slogan voert Welzijnszorg dit jaar campagne tijdens de komende advent. Zoals met de campagne van Broederlijk Delen in het voorjaar zal dit geen sinecure zijn. We zitten immers andermaal in een soort lockdown en kunnen geen kerkelijke diensten organiseren. Nog een reden te meer om via ons parochieblad telkens de aandacht wakker te houden.
Dit is een eerste tekst van algemene aard. Zo komt er nog eentje rond de collectezondag: de derde zondag van de advent op 13 december. Voorlopig de laatste zondag van de lockdown. Tussendoor geven we voor iedere zondag een tekst als overweging om de advent als voorbereiding op Kerstmis toch enigszins te kunnen beleven. Ga je mee?
Onbetaalbare momenten
Een goede woning zou eigenlijk voor onbetaalbare momenten moeten zorgen. Maar voor 1 op de 5 huishoudens in Vlaanderen en Brussel is goed wonen onbetaalbaar. En dat is onaanvaardbaar!
Volgens Welzijnszorg heeft iedereen recht op een kwaliteitsvolle, betaalbare woning. Dat staat bij ons zelfs in de Grondwet ( artikel 23,3) én in de Vlaamse Wooncode (artikel 3). Je ergens thuis voelen is een basisbehoefte. Zonder veilige thuishaven is het moeilijk om werk te vinden, sociale contacten uit te bouwen of je te integreren. Zelfs je gezondheid staat of valt met je huisvesting.
Woonzorgen
In Vlaanderen staan 153.910 mensen op een wachtlijst voor een sociale woning. In Brussel nog eens 48.804. Deze mensen hebben een laag inkomen en voldoen aan alle voorwaarden. Toch moeten ze een woning zoeken op de private huurmarkt. Er zijn immers veel té weinig sociale woningen. Mensen in armoede worden op de private huurmarkt gediscrimineerd op basis van afkomst, inkomen en statuut.
Meer dan de helft van de private huurders geeft meer dan één derde van zijn inkomen aan huur. Te hoge huur en te laag inkomen betekent dat er te weinig overblijft voor andere basisbehoeften. En dan is er nog de slechte kwaliteit van de woningen. 13% van de woningen vertoont nog steeds zeer ernstige gebreken.
Te klein wonen is een ander zorg. Overbezetting heeft een zware impact op de gezinsdynamiek. Ongeveer 1 op 5 mensen in armoede woont in een te kleine woning: onaanvaardbaar.
Wooncrisis
Zitten we dan in een wooncrisis? Ja én neen.
“Crisis” doet denken aan een tijdelijke, schrijnende situatie. In werkelijkheid wordt er al jaren geen vooruitgang gemaakt in het woonbeleid. Er gaapt een enorme kloof tussen het papieren grondrecht wonen en de effectieve situatie op het terrein. Te veel mensen wonen in slechte woningen waar ze te veel voor betalen.
Recht op wonen
Slechts 6% van de woningen in Vlaanderen is momenteel sociale woning. In onze buurlanden is er een veelvoud aan sociale woningen. Er is dus zeker ruimte voor meer sociale woningen. Een uitbreiding zal de krapte op de private huurmarkt verlichten. Minder mensen zullen genoodzaakt zijn om daar te dure en te slechte woningen te huren.
Een groter aanbod sociale woningen uitbouwen kost tijd. Maar ondertussen moet het beleid het recht op wonen wel garanderen! Groepen die (nog) niet in aanmerking komen voor een sociale woning moeten voldoende ondersteuning krijgen. Dit kan via financiële ondersteuning, maar ook door alternatieve woonvormen op de private markt uit te bouwen.
Samen met campagnepartners zet Welzijnszorg de hachelijke woonsituatie van mensen in armoede op de agenda. Wonen is immers de spil in de armoedeproblematiek. Daarom voert Welzijnszorg samen met heel wat sociale organisaties campagne voor het recht op wonen.
Ingezonden door Tony Hayen PE OLVrouw Tongeren Tongeren