Via Els, de regisseur van het avondspel, vroegen we aan Kobe, de verteller bij het avondspel, of hij een korte indruk wilde neerschrijven van wat hij in Tongeren meemaakte. Zonder aarzelen heeft hij dat aanvaard waarvoor hartelijk dank.

 

Tongeren was me niet onbekend. Tijdens de Coronapandemie, in de periode dat we langzaam terug buiten mochten, bezochten mijn man en ik immers menige musea. Het Teseum liet een grote indruk op ons achter en kwam bovenaan onze lijst van ‘meest aan te raden musea’.

De Kroningsfeesten waren me echter minder bekend. Natuurlijk had ik zeven jaar geleden in het nieuws er iets over opgevangen, maar er echt bij stilgestaan had ik niet. Toen ik begin 2023 dan ook telefoon kreeg van Brecht Boelen was ik dan ook aangenaam verrast. Natuurlijk wilde ik mee mijn schouders zetten onder het avondspel, nog niet exact wetende wat dit juist zou inhouden.

 

De eerste lezing met David Mulleners, Els Gielen, Wouter Jaspers en Brecht verliep vlot (oprechte felicitaties aan de professionele aanpak en opvolging van dit geweldige team). Het podium was ondertussen reeds in volle opbouw en maakte meteen de grootsheid van de Kroningsfeesten duidelijk. Het meest onder de indruk was ik echter gedurende de autorit er naartoe. Hoe dichter ik nabij Tongeren kwam, hoe rijkelijker de gevels, straten en omgeving versierd waren. De Kroningsfeesten waren voor de Tongenaren van groots belang, iets wat de komende periode enkel nog duidelijker ging worden.

 

Wegens een ongelukkig toeval van omstandigheden zat ik gedurende deze periode ook middenin verbouwingen en een verhuis. Vroeg opstaan om te breken, schilderen en verhuizen om ’s avonds naar Tongeren te trekken waren dagelijks kost. Onderweg tijdens de autorit van Antwerpen nog eens secuur door de tekst gaan of doorheen de opmerkingen van de repetitie of vertoning daags voordien.

 

‘Verbinding’ dat was het centrale woord. En dat heb ik gevoeld.

Vanaf de eerste keer dat ik opkwam voelde ik meteen een chemie over het plein voor de basiliek hangen. Het weer zat meestal mee en avond na avond groeide het avondspel verder uit tot een geweldige beleving.

 

Toegegeven, zelf ben ik niet gelovig. Begrijp me niet verkeerd: ik heb alle respect voor de waarden en normen ervan en waardeer de rijke geschiedenis en tradities. Maar wat ik gedurende de vier avondspelen heb meegemaakt, heb ik zelden voordien aangevoeld. Reeds vanaf mijn twaalfde sta ik op het podium als goochelaar, presentator of acteur. Ik heb in allerlei omstandigheden gewerkt en op de meest diverse podia gestaan. Maar de chemie die in Tongeren hing en de verbinding tussen iedereen op en naast het podium, was zonder twijfel een uniek gegeven dat ik nog lang zal koesteren.

 

Op mijn terugrit midden in de nacht vroeg ik het me dan ook vaak af vanwaar die ‘verbinding’ kwam? Het geloof? De traditie? Het folkloristische karakter?

Het antwoord heb ik niet gevonden en maakt misschien ook eigenlijk niet veel uit. De verbinding was er, dat is onbetwistbaar. Iets wat in deze tijden (en misschien zelfs meer dan ooit) van essentiële waarde is voor onze maatschappij.

 

Het was een eer om van deze rijke traditie deel uit te mogen maken. Tongenaren, bedankt om jullie schoonheid met mij te delen en me thuis te laten voelen. Of zoals ik het op het podium mocht voordragen: “Bedankt om dit verhaal met meer dan duizenden mensen te mogen delen.”

 

Kobe Van Herwegen