Op zondag 26 mei 2024 was er al veel bedrijfvigheid in onze parochies. Van 6 uur af zijn de leden van de schutterij al bezig om de processiepalen en vlagjes te plaatsen in de straten van beide parochies.

Het was ook de eerste keer dat pater Raymond Jahae de eucharistie van Drievuldigheid mocht vieren in onze parochie en daarna de processie houden tussen Sint-Maartens-Voeren en Sint-Pieters-Voeren.

Dit jaar hadden we gekozen voor het thema: ‘Verbinding geeft kracht voor morgen’.

Bij het eerste rustaltaar sint-Annakapel overwegen we : ‘De weg wijzen’

God, wij merken soms dat er mensen zijn die alleen staan: geen familie, geen vrienden, niemand die naar hen omziet. Wilt Gij ons dan de kracht geven om niet onverschillig te blijven, maar om hen de aandacht te geven die hen verder helpt.

God, Gij zegt tot ons: door elkaar de weg te wijzen, verbinden we ons met elkaar. Voor ons is dat soms moeilijk te geloven. Help ons te zien dat er mensen zijn die ons de weg wijzen. Laat ons uw liefde ervaren. Reik ons uw hand, opdat wij naar de ander leren kijken zoals Gij dat doet. En ga met ons mee, door de dagen.

Gevolgd door het Tantum Ergo en het Pelgrimslied.

Bij het tweede rustaltaar in ‘Het Veld’: ‘Verbinden: natuur en mensen’

We overwegen een tekst van Phil Bosmans: Een verhaal als een sprookje …     

Je moet goed, lief, hartelijk en vriendelijk zijn voor de mensen. Vol attentie zijn, vooral voor zieken, eenzamen, bejaarden en mensen die door het leven aan de kant werden gezet. Je moet bloemen brengen aan levende mensen! En toch, bloemen doen wonderen! Het hoeven geen dure, kostbare bloemen te zijn! Gewoon eenvoudige bloemen! Een glimlach, een goed woord, hulp bij een overstroming, een simpel gebaar zijn ook bloemen! Het kleinste bloempje dat met een warm hart gegeven wordt, vertelt aan degene die het ontvangt, een mooi verhaal.

Een zuiver heerlijk sprookje over een klein stukje hemel op aarde, waar de mensen engelen zijn, waar voor elke angst, voor alle pijn en voor iedere traan een zachte troost bestaat, waar de mensen zoals de bloemen bloeien voor elkaar. Breng je bloemen nu, vóór ik dood ben! Zorg voor het sprookje! Nu! Vandaag!

Gevolgd door het lied: Laudato si naar Sint Franciscus

Bij het H. Hart beeld: Verbinden met de zachtmoedige Jezus

Ons samenleven is soms zo hard, zo meedogenloos. We zeggen: voor een menselijke samenleving! En we ontmenselijken onze samenleving door het verliezen van alle respect in onze verhoudingen.

Zachtmoedig wordt je als je weet hoe breekbaar alle dingen zijn en hoe eenzaam de mensen.

Een zachtmoedig hart is een klein hart. Het is gauw ontroerd maar het is ook groot, het kan alles in zich bevatten. De mens met zo’n hart kan alles in zijn armen sluiten.       

Denk eens aan de vele, vele mensen die door ziekte, gebrek, armoe, tegenslag langzaam uit het leven worden weggeschoven. Ze hunkeren naar een glimlach, wachten op een goed woord,

verlangen naar vriendschap en meeleven.

Denk aan de zieken, de bejaarden, de gehandicapten die zelden of nooit nog een warme hand voelen, mensen die hulp nodig hebben bij overstroming, zij die in hun eigen eenzaamheid begraven zijn. Bekleed je met tederheid en zachtmoedigheid voor alle mensen en laat niemand meer in de kou staan!

Gevolgd door het lied: Laten wij met vreugde …

Slotzegen in de kerk: Verbinden met mensen rondom ons    

Wij worden allemaal geroepen om van deze wereld iets moois te maken. Het is Gods droom dat elke mens gelukkig mag zijn. Daarom vragen wij om zijn zegen:

Zegen het werk en de inzet van zoveel mensen, God, allen die betrokken zijn in de zorg voor gezondheid en welzijn, zij die opkomen voor een betere werksituatie, mensen die altijd te vinden zijn voor een gesprek.    

Zegen onze wereld: dat het een wereld is van vrede en gerechtigheid, een wereld waar géén honger meer is, een wereld waar mensen geen vreemdeling moeten zijn.

Zegen onze zieken. Zegen hen die het moeilijk hebben. Zegen alle kinderen en ouders. Zegen ons, dat wij meer en meer op Jezus lijken door aandacht te geven aan de ander.

Vrijwilligers en mensen van de brandweer die engelen van mensen zijn. Maak ons groot in eenvoud, ten dienste van de andere. Zo zendt Gij ons in uw naam en gaat met ons.

Gevolgd door een Marialied: Zoetste der Vrouwen …

Zegen en afsluiting door trommelkorps en blazers.

Op voorhand werd er gevraagd een intentie op te schrijven en achter in de kerk in een doos te leggen. Intenties waarvoor er telkens een tientje werd gebeden in de processie.

Zo kwamen de volgende intenties naar voren:

Voor de slachtoffers van de overstromingen in buurt en gemeente. Dat wij ons verbonden weten met allen die te lijden hebben van de wateroverlast. Dat hulpverleners en organisaties elkaar vinden en samenwerken.

Voor onze Voerense herders: verantwoordelijk voor parochie, leidinggevende van verenigingen, medewerkers voor zorg en onderwijs, bedrijfsleiders in landbouw, natuur en toerisme. Dat zij luisterbereid blijven en blijven zoeken naar wat hen verbindt.

Voor allen die lijden: voor hen die afgelopen tijd een dierbare verloren hebben, voor de zwaar zieken en hun mantelverzorgers. Dat wij hen liefdevol omringen.

Voor ons allen dat wij tijd maken en rust vinden voor het zoeken naar zin, voor gebed, voor de aanwezigheid van het Goddelijke in elke mens en in de natuur.

Wij willen allen danken die voor en achter de schermen haar of zijn steentje heeft bijgedragen voor het welslagen van deze processie.

Hubert Franssen